Η ομοιοπαθητική θεωρεί ότι κάθε οργανισμός είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα  και η θεραπεία  είναι εξατομικευμένη  δηλαδή σε κάθε ασθενή χορηγείται το δικό του ειδικό φάρμακο.

Η ομοιοπαθητική  αντιμετωπίζει  τον ασθενή ως  ένα  ψυχοσωματικό σύνολο που αποτελείται από τρία επίπεδα σωματικό ,ψυχικό και νοητικό, και όχι σαν μεμονωμένα όργανα η συστήματα .Θεωρεί ότι το ψυχικό και νοητικό επηρεάζει το σωματικό και αντίστροφα.

Γι’ αυτό και ο ιατρός ενδιαφέρεται τόσο για την σωματική όσο και την ψυχική  υγειά του ασθενή  αλλά και την  ιδιοσυγκρασία του  ανεξάρτητα από το κύριο πρόβλημα υγείας για το οποίο προσέρχεται.

Στόχος  της ομοιοπαθητικής   είναι να βοηθήσει τον οργανισμό  να ανακτήσει την υγειά  του διεγείροντας  τις δίκες του φυσικές δυνάμεις. Στοχεύει σε  μόνιμη θεραπεία και όχι σε προσωρινή  καταστολή  των συμπτωμάτων σε όλα τα επίπεδα  του οργανισμού γι’ αυτό  και αποτελεί  ολιστική  μέθοδo θεραπείας. Ολιστική  λέγεται  κάθε μέθοδος θεραπείας που κάνει ολόκληρο τον  οργανισμό πιο υγιή σωματικά ,ψυχικά και νοητικά.

Ο ομοιοπαθητικός  ιατρός, λοιπόν  συνταγογραφεί    εξατομικευμένα και ταυτόχρονα και στα τρία επίπεδα  του οργανισμού

Τι σημαίνει  όμως  αυτό  στην πράξη.

Για  παράδειγμα  όταν τρεις ασθενείς απευθυνθούν  στον ομοιοπαθητικό  ιατρό π.χ. με ημικρανία  θα συνταγογραφηθούν  τρία διαφορετικά  φάρμακα για τον καθένα  λόγω των διάφορων τους στο ψυχοδιανοητικό επίπεδο.

Επίσης  ένας ασθενής ,με  τρεις  διαφορετικές  χρονιές  παθήσεις  π.χ. γαστρίτιδα, αυπνία και κατάθλιψη, δε θα λάβει  ένα ξεχωριστό  φάρμακο για κάθε πάθηση αλλά θα πάρει ένα και μόνο φάρμακο το οποία ανακουφίσει το σύνολο των προβλημάτων του.

1. Μόνιμή, ριζική  και οριστική  θεραπεία. Προσφέρει  μονιμότερα  αποτελέσματα από τις  συνήθεις  θεραπευτικές  μεθόδους ,ειδικά στα  χρόνια  νοσήματα. Για παράδειγμα  όταν  κάποιος  υποφέρει  από πονοκέφαλο ,δυσπεψία ,ημικρανία, δυσκοιλιότητα  η άλλα  χρόνια  σύνδρομα   νοσήματα  οφείλει  να λαμβάνει  συνεχώς  ένα φάρμακο  προκειμένου  να είναι ελεύθερος  συμπτωμάτων ,ενώ με την ομοιοπαθητική  το αποτέλεσμα  διαρκεί  και μετά την ολοκλήρωση  της θεραπείας.
2. Δεν έχουν  παρενέργειες ,δεν είναι  τοξικά  και δεν  προκαλούν  αλλεργίες. Αυτός  είναι ο λόγος  που ενδείκνυνται  για τις ευπαθείς  ομάδες  βρέφη, εγκυμονούσες, υπερήλικες.
3. Το κόστος  των ομοιοπαθητικών  φαρμάκων  είναι  χαμηλό.
4. Θεραπεύει  ολόκληρο  τον οργανισμό. Προσφέρει  θεραπεία  για το σύνολο  των παθήσεων  του οργανισμού .Ένας  ασθενής  πχ  με ευερέθιστο έντερο, οσφυαλγία  και φοβίες  θα βελτιωθεί σε όλα τα επίπεδα.
5. Συνδυάζεται  με όλες  τις  θεραπευτικές  μεθόδους.
6. Είναι αποτελεσματική  σε παθήσεις   όπου  η κλασσική  ιατρική  δεν διαθέτει ικανοποιητικούς  τρόπους  αντιμετώπισης  όπως  στην  χρόνια  προδιάθεση  για νόσηση, την  τάση  δηλαδή  του οργανισμού  να νοσεί  εύκολα  και συχνά. Αντιμετωπίζει  δηλαδή  πχ την τάση  του παιδιού  να κρυολογεί  εύκολα, την τάση  της γυναίκας  που παθαίνει  εύκολα  υποτροπιάζουσες  ουρολοιμώξεις ,κολπίτιδες  ,μειώνει  την αλλεργική  προδιάθεση  του ατόμου  κ.α.
7. Δεν  επηρεάζει  αρνητικά  το ανοσοποιητικό  σύστημα  και δεν το καταστέλλει  αντιθέτως το ενισχύει  για την αντιμετώπιση  και πρόληψη  των ασθενειών.
8. Δεν είναι εφ όρου  ζωής ,όταν  πετύχει  τη δράση της ο ασθενής  την σταματάει.
9. Εξισορροπεί  της  ακρότητες  του χαρακτήρα  ,χωρίς  να τον αλλάζει. Πχ ένα άτομο  πολύ νευρικό  θα γίνει  λιγότερο  νευρικό, ένα άτομο  δειλό  θα αρχίσει  να διεκδικεί ,ένα  άτομο  μοναχικό  θα αρχίσει  να αναζητά  συντρόφια  κ.α.

Το θεραπευτικό  φάσμα  της  ομοιοπαθητικής  είναι ευρύτατο .

Εφαρμόζεται  σε πολλές  παθήσεις   οξείες  και χρόνιες  εκτός από αυτές  που απαιτούν επιβεβαιωμένα  χειρουργική  επέμβαση  η σε παθήσεις  με βαριές  μη αναστρέψιμες παθολογοανατομικές  βλάβες.

Αλλά  και  στη χειρουργική  μπορεί να βοηθήσει  πχ ένα κάταγμα  μπορεί  να πωρωθεί  ποιο γρήγορα, ένα τραύμα  μπορεί να επουλωθεί  ποιο γρήγορα  η μπορεί  να ελαττωθεί  ο μετεγχειρητικός  πόνος .

Παρακάτω  αναφέρονται   ορισμένες  μόνο  παθήσεις ( ο κατάλογος είναι πραγματικά μεγάλος)  όπου η ομοιοπαθητική  μπορεί  να δώσει  λύση και να βοηθήσει.

ΠΟΝΟΣ   Ανακούφιση  από οξύ  και χρόνιο  πόνο πχ πονοκέφαλος ,ημικρανίες, αρθρίτιδες, οσφυαλγία  ,ισχιαλγία ,αυχενικό σύνδρομο  ,τενοντίτιδες  , μυοσκελετικά  προβλήματα, κατάγματα  ,σύνδρομο  καρπιαίου  σωλήνα , χονδροπάθεια ,παγωμένος  ώμος  ,διάφοροι  τραυματισμοί κ.α.

ΑΛΛΕΡΓΙΕΣ  Αλλεργική ρινίτιδα ,επιπεφυκίτιδα ,άσθμα, κ.α.

ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ έκζεμα ,ψωρίαση ,ατομική  δερματίτιδα ,ακμή  κ.α.

ΠΕΠΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ναυτία ,έμετος ,δυσπεψία ,γαστρεντερίτιδα ,οισοφαγίτιδα, γαστροοισοφαγικη  παλινδρόμηση ,γαστρίτιδα ,ευερέθιστο έντερο ,δυσκοιλιότητα, διάρροια ,κολίτιδες κ.α.

ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ  δυσμηνόρροια  ,ινομυώματα , προεμμηνορρυσιακο  σύνδρομο, διαταραχές του κύκλου ,χρονιές  ουρολοιμώξεις , βοηθά τη γυναίκα να περάσει το στάδιο της εμμηνόπαυσης  ήπια και φυσικά  ανακουφίζοντας  ενοχλήσεις  όπως εκνευρισμός, αϋπνία ,εξάψεις  κ.α.

ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ  ωτίτιδες ,αμυγδαλίτιδες,  λαρυγγίτιδες και άλλες λοιμώξεις

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ  ιγμορίτιδα ,ρινίτιδα ,αμυγδαλίτιδα ,άσθμα, κοινό κρυολόγημα ,γρίπη κ.α.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ  Αγχώδεις  διαταραχές ,κρίση πανικού, αϋπνία ,ίλιγγος, κατάθλιψη ,φοβίες  κ.α.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ στην περίπτωση της  παχυσαρκίας  όπου  ο οργανισμός  παίρνει  εύκολα  κιλά, αποκαθιστά  τη λειτουργία  του μεταβολισμού,  ώστε η δίαιτα  να αρχίσει  να αποδίδει.

Τέλος , θα πρέπει  να υπερτονιστεί  ότι η ομοιοπαθητική  βοηθά  στην ενίσχυση  του ανοσοποιητικού  συστήματος  για την αντιμετώπιση  και πρόληψη  των ασθενειών, εντοπίζοντας  τις προδιαθέσεις  του κάθε ατόμου  για νοσήσει.

Για παράδειγμα σε ένα παιδί που εμφανίζει συχνά κρυολογήματά αντιβιοτικά και αντιπυρετικά σταματούν την οξεία φάση της νόσου, αλλά δεν θεραπεύουν την προδιάθεση, την τάση του παιδιού να κρυολογεί εύκολα.

Το ίδιο ισχύει για τις υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις , για τις αλλεργίες κ.α

Το ίδιο ισχύει για τις ημικρανίες. Τα παυσίπονα  σταματούν τον  εκάστοτε πόνο, όχι την προδιάθεση για ημικρανία.

Το ίδιο ισχύει για τις αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη. Τα ηρεμιστικά και τα αντικαταθλιπτικά  μειώνουν τα συμπτώματα προσωρινά, δεν μειώνουν την προδιάθεση του ατόμου να πέφτει ψυχολογικά με την παραμικρή στεναχώρια.

Είναι ουσίες που προέρχονται κυρίως από φυτά και δευτερευόντως από ορυκτά. Δεν πρέπει να συγχέονται με  απλά βότανα η βιταμίνες. Έχουν ισχυρή θεραπευτική δράση και γι’ αυτό χορηγούνται με ιατρική συνταγή από τα φαρμακεία. Παρασκευάζονται με φυσικό τρόπο με συνεχείς αραιώσεις και κρούσεις, μια διαδικασία που λέγεται δυναμοποίηση. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αφαιρείται κάθε τοξική δράση της αρχικής ουσίας. Αυτός είναι και ο λόγος που τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι απόλυτα ασφαλή και μη τοξικά.

Δεν προκαλούν παρενέργειες η εθισμό.

Μπορούν να χορηγηθούν  με ασφάλεια στα βρέφη, μικρά παιδιά, εγκύους, θηλάζουσες, υπερήλικες αλλά και στα ζώα.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν αλληλοεπιδρούν με άλλα φάρμακα εκτός από ελάχιστα που περιέχουν καφεΐνη. Σε περίπτωση που ο ασθενής λαμβάνει ήδη μια αγωγή μπορεί παράλληλα να λάβει και τα ομοιοπαθητικά. Ανάλογα με τη φύση της ασθένειας, η ομοιοπαθητική και η κλασσική ιατρική αλληλοσυμπληρώνονται.

Εδώ βέβαια γίνεται κατανοητό ότι ο ασκών την ομοιοπαθητική πρέπει να είναι ιατρός  ώστε να είναι σε θέση να κατανοήσει σε βάθος την  κάθε παθολογία ,τις θεραπευτικές δυνατότητες και τα όρια, ενώ παράλληλα οφείλει να συνεργάζεται αρμονικά με όλους τους ιατρούς άλλων ειδικοτήτων.

Η παρασκευή και κυκλοφορία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία και είναι εγκεκριμένα από τον Ε.Ο.Φ.

Η επανεξέταση  γίνεται  μετά  από ένα με ενάμιση  μηνά  περίπου, έχει μικρότερη  διάρκεια και  κόστος.

Η διάρκεια   της  θεραπείας  εξαρτάται  από τη  βαρύτητα του  περιστατικού.

Σε μια οξεία  πάθηση  π.χ  λοιμώξεις ,τραυματισμοί  η θεραπεία είναι άμεση  και διαρκεί λίγο.

Σε μια  χρόνια  πάθηση  χρειάζεται  μεγαλύτερη  υπομονή , ο συνολικός  χρόνος  της θεραπείας  ποικίλλει  ανάλογα  με τη γενική  κατάσταση  του ασθενή ,με το πόσο προχωρημένη  είναι η ασθένεια( στα αρχικά  στάδια  η βελτίωση   έρχεται  πιο εύκολα), τη βαρύτητα της  ασθένειας, την  ύπαρξη  άλλων  παθήσεων.

Έτσι  για την  ίδια  πάθηση  ένας  ασθενής  μπορεί  να βελτιωθεί  από τον πρώτο  μήνα  ,ενώ άλλος ασθενής  μπορεί να χρειαστεί  5 μήνες  για να έχει το ίδιο  αποτέλεσμα.